Peter van der Linden

Interview met Peter van der Linden 

Peter, hoe en wanneer heb je het schilderen ontdekt? 

Als kleine jongen al. Mijn opa van moeders kant, uit Indonesië, schilderde ook. Het was gewoon, en daarom hield ik me er in het begin maar af en toe mee bezig, maar als ik geschilderd had dan smaakte het naar meer. Toch werd het pas veel later serieus. 

Wat voor opleiding heb je gevolgd? Was de kunstacademie een optie? 

Ja, ik had wel aan de kunstacademie gedacht, maar ik moest toch een ‘echt vak’ leren en dat werd bouwkunde. Dat is overigens een opleiding die niet geheel zonder artisticiteit is. Ik moest architectuur in perspectief tekenen, en op locatie schetsen en aquarelleren van gevels en andere bouwconstructies. 

Wanneer ging je serieus aan het schilderen? En hoe begon je daarmee? 

Rond mijn 30^ste jaar ging ik het serieus oppakken: ik stopte met schetspapier en gebruikte paneel om op te schilderen, aanvankelijk werkte ik daarop nog met plakkaatverf maar al gauw werd dat olieverf. 
Ik werkte destijds bij een architectenbureau en wilde een artist-impression te maken vanaf een tekening van een toekomstig gebouw. Ik deed dit met olieverf, maar het kostte te veel tijd. Op zoek naar een sneller drogend middel experimenteerde ik met acrylverf in airbrush-techniek. 

En beviel dat? Waar streef je naar in die techniek? 

Jazeker, het was anders en een uitdaging om scherpe contouren neer te zetten. Ik streef naar realistische contouren, maar de invulling van de kleuren is naar mijn artistiek inzicht. Soms denken mensen dat het een (al dan niet bewerkte) foto is, en dat vind ik een leuk streefdoel. Het zorgde ervoor dat mijn techniek daarin ook steeds verfijnder werd. 

Gebruik je die techniek alleen voor bouwwerken? 

Nee, ik heb het ook op andere onderwerpen toegepast zoals portretten. Ik wilde op die manier onderzoeken waar mijn techniek zich het best voor leent. 

Wat is het bijzondere aan de door jou ontworpen techniek? 

Ik ben eerst begonnen met airbrush op acrylplaat. In de architectenwereld wordt echter doorzichtig P-folie gebruikt. Ik stapte daarop over. Deze P-folie is de deklaag van mijn schilderijen, ik schilder dus in spiegelbeeld op de andere kant. Dat vereist een omgekeerde volgorde van verf opbrengen. Zo schilder ik eerst de voorgrond op de P-folie en eindig ik met de achtergrond. 
Daarna heb ik zelf een procedé moeten ontwikkelen om deze beschilderde folie strak op paneel te brengen. Bovendien maak ik op mijn eigen manier ook bijpassende lijsten.

Heb je wel eens eerder geëxposeerd?

Ik heb eerder geëxposeerd op een kunstbeurs in Amsterdam RAI. In 1989. Verder recentelijk de Tour of Art Flevoland. 

Welke van je werken is het meest bijzonder?

Bijzonder? Dat zijn ze eigenlijk allemaal wel, maar het portret van mijn pianolerares is mij dierbaar.  
En grappig is het schilderij dat ik maakte van één van Rembrandts etsen. Deze prent heb ik zelf van kleur voorzien.